Wat doen we met de spullen

Wat doen we met de spullen?
Een vraag (en titel van een onlangs verschenen boek) die ik de afgelopen weken meerdere keren ben tegengekomen en dat zette mij aan het denken.
De nalatenschap goed regelen en afwerken kan soms een lastig en ingewikkeld proces zijn. Het komt vaak voor dat na een overlijden nog veel spullen van de overledene een andere bestemming moeten krijgen.

De nalatenschap is veel meer dan alleen het verdelen van geld en spullen. ‘Je leert je overleden vader of moeder veel beter kennen, je leert daardoor ook jezelf veel beter kennen’. Je gaat  dan zien wat echt belangrijk is in het leven.
Deze periode kan als nabestaande veel voor je betekenen. Het verdelen van de spullen kan soms heel emotioneel zijn omdat al die spulletjes een verhaal of herinnering naar boven brengt.
De oude stoel voor het raam waar moeder altijd zat wanneer je bij haar kwam. Haar kam op de wastafel waar nog enkele haren aanwezig zijn. Het kopje van het oude servies waar ze s ’morgens voor haar overlijden haar koffie uit dronk, staat nog op het aanrecht.

Het oude schilmesje, waar ze aan gehecht was. De kalender met haar afspraken voor de specialist en kapper….
Foto’s van dierbaren, die er al lang niet meer zijn.
De schoenendoos vol met gedachteniskaartjes die altijd werden bewaard.
Een eenvoudig dingetje kan voor de één belangrijk zijn terwijl ze voor de ander geen enkele betekenis hebben. Onderschat het niet!
Vaak hoor ik ook van nabestaanden dat ze alles eerst moeten nazien bij het opruimen omdat vader de neiging had om geld of andere papieren te verstoppen in zijn eigen huis. Hele boekenkasten moeten soms nageplozen worden…

Heimwee
Ik merk dat het ook bij mij herinneringen en heimwee oproept naar mijn ouders.
Ik was 19 en 26 jaar toen zij overleden. Ik ben in het ouderlijk huis blijven wonen en sommige spulletjes zijn daardoor ook bewaard gebleven.
In de beginjaren van mijn huwelijk hebben we geleefd met mijn ouders spullen totdat we er zelf aan toe waren om nieuwe aan te schaffen. Af en toe kom ik nog een tastbare herinnering tegen. Diep van binnen bezorgt dat moment mij dan weer een glimlach en denk ik aan vroeger..